Jakże ufasz swojemu Słowu Czcigodny Janie Mieszczynski Mieszkańcu Prastarego Grodu Gniew

 

Jakże ufasz Swojemu Słowu

Czcigodny Janie Mieszczyński

Mieszkańcu Prastarego Grodu Gniew

To swoje słowo

Pełne ufności

Wydobywasz het

Z głębi nurtów Wisły

Wydobywasz gdy tylko świt

I w samo południe

I gdy zapada już zmierzch

Zarzucając zasłonę milczenia

Na rozległe

Nadwiślańskie łąki

Gdy do drzwi Twojego domu

Dyskretnie puka już sen

Czcigodny Janie Mieszczyński

Mieszkańcu Prastarego Grodu Gniew

Zanim jednak

Przyjdzie ów sen

Po całym dniu


Dopiętym jak zawsze

Na ostatni guzik

Jeszcze choć okiem rzucisz

Na wyłaniający się

Spośród nocy

Twój prastary Gród Gniew

Rzucisz jeszcze okiem

Na półsenne pluski Wisły

W tym serdecznym przekonaniu

I rzeka Wisła

I prastary Gród Gniew

Też mają swój sen

Sen głęboki

Sen twardy

Sen rozległy

Po wszystkie zakola Wisły

Dyskretnie przez okno

Swojego Domu

Na wysokiej

Nadwiślańskiej Skarpie

Podpatrujesz to wszystko

Jakże ufając bowiem i dziś także

Zapuka do drzwi

Zapuka do okna

Kolejny mocno

Zdrożony wiersz

Zatroskany Gazą

Zatroskany Ukrainą

Zatroskany o szacunek

Wobec Słowa

Wobec Prawdy

Wobec Uczciwości

W Polskim Rządzie

W Polskim Sejmie

W Polskim Senacie

Być Rzecznikiem Swojego Słowa

Jakże i wdzięczna

I jakże zarazem

Trudna to jest misja

Chwała Tobie za to że

W tej misji tak gorliwie trwasz

Całą Wiarą  Nadzieją Miłością

Całym Umysłem

I całym Sercem

Dzień w dzień

Noc w noc

Zawsze na tej samej warcie




lustracje i tekst 

Stanisław Józef Zieliński

26. 08. 2025

 

 

 

 

 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poetycka Odsiecz Jana Mieszczyńskiego Poety i Pszczelarza z Prastarego Grodu Gniew ku heroicznej Ukrainie w walce z moskiewskim satrapą

Obraz
  Poetycka Odsiecz  Jana Mieszczyńskiego  Poety i Pszczelarza Z Prastarego Grodu Gniew  Ku Heroicznej Ukrainie W walce z moskiewskim satrapą Słowo wstępu. Prosto z Sumienia.  Prosto  z Serca. Jan Mieszczyński – poeta i pszczelarz z prastarego Grodu Gniew uparł się, że piórem powstrzyma inwazję Rosji na Ukrainę. I rzecz zdumiewająca: odnosi moralne zwycięstwo, bo w tym świecie, w którym tylu mężów stanu gotowych  dać się wodzić za nos za każdą błahą obietnicę  okazaną  przez barbarzyńcę i zbrodniarza – Władymira Putina – on wojnę nazywa wojną, barbarzyństwo – barbarzyństwem, kłamstwo – kłamstwem i tanią propagandą. Państwo bezprawia i terroryzmu, budujące swoją egzystencję na grabieży majątku i dorobku swoich sąsiadów, jednocześnie próbując zamienić ich w swoich niewolników bez żadnych praw , co ongiś kolonizatorzy czynili z ludami Afryki i Azji – ów Prawy Człowiek, Człowiek Sumienia- mówi wprost: takie państwo, jakim jest Rosja - nie ma miejs...
Czytaj więcej

Oj Panie Janie Janie Mieszczyński

Obraz
  Oj Panie Janie Janie Mieszczyński Poeto i Pszczelarzu Z prastarego Grodu Gniew Takich  pięknych Polskich strof Nie znajdziesz    Chyba nigdzie  Ta wielka tajemnica Z tradycjami uli Wywodzi się chyba  Aż het z Czarnolasu Boś jest Poeta i Pszczelarz W Nadwiślańskiej Krainie Tu gdzie prastary Gród  Gniew Na wysokiej stoi skarpie A w dole Wisła  Królowa rzek Toczy swoje wody I stąd prawie   tak samo Jak Jan Kochanowski W swoim Czarnolesiu Tak Ty   Janie Mieszczyński   W swoim odwiecznym Prastarym Grodzie  Gniew Zapatrzony w wody Wisły W ciszy wieków Z samych głębin  Naszej Polskiej Wisły Wydobywasz wiersze I  o Ukrainie Którą Moskal Szarpie kąsa Bo go tak Okropnie boli Ukraina Niepodległa Twoje strofy jakże bliskie Strofom Jana z Czarnolasu Ongiś w Pieśni O spustoszeniu Podola Jan z Czarnolasu pisał Lepiej wroga bić Niż na niego czekać I dziś znowu Europie Jan ongiś...
Czytaj więcej

Mieć to swoje miejsce na ziemi

Obraz
  Mieć to swoje miejsce na ziemi I wiesz że to miejsce Jest tylko Twoje I w którą stronę Nie spojrzysz Tam każdy człowiek swój Pyta o pszczoły Pyta o wiersze I zawsze ciekaw Jak dzień przemija I pyta serdecznie Czy jesteś zdrów I dnia dobrego pożyczy Inaczej nie może być To szczęście Co dzień Mieszkać wśród swoich Oj Gniewie Gniewie Grodzie prastary Jakże Ty jesteś mój Z górki przychodzisz Do samego okna Dyskretnie zaglądając Kto w moim domu jest A w oknie Gucio I Pszczółka Maja Codziennie i co noc Domu strzegą od ulicy Gdyby Włodarzowi Janowi Mieszczyńskiemu Przytrafił się jakiś Przygodny sen I drogi wszystkie Tutaj bezpieczne I bliski każdy kąt Dobrze na ziemi Mieć swoje miejsce Tę swoją przystań I ten swój port I dobrze też Mieć swoją Złotą Rybkę I spełnionych przez nią Spełnionych codziennie Życzeń choć sto Z podmuchem wiatru Od strony Wisły Znów do drzwi puka Gość znakomity Kolejny wier...
Czytaj więcej