Jam Ci Jan Mieszczyński I Pszczelarz i Poeta Z Tą Bożą Iskrą

 

Jam Ci Jan Mieszczyński

I Pszczelarz

I Poeta

Z  Tą Bożą Iskrą

Co komu nie wyszło

To Janowi Mieszczyńskiemu

Z Tą Bożą Iskrą

Z Prastarego Grodu Gniew

Zawsze wszystko wyszło








I tak swoją drogą
Już tak wielu dopytuje
Czy to aby nie przesada

Czy naprawdę urodził się

Pod tak szczęśliwą gwiazdą

I nikt tego nie dociekł

Czy to aby prawda

I tak już chyba będzie

Do samego końca świata

A Jan Mieszczyński

To i Włodarz Dobry

Dobrze pszczółek dogląda

To też co roku

Ma i świetne miody

Gdy o świcie wstaniesz


To i dojrzysz

Tę nadwiślańską

Tajemniczą ciszę

I wtedy zapewne

Także dojrzysz

Jak Jan Mieszczyński

Jedną hojną dłonią

Serwuje swoim pszczółkom

Iście królewskie śniadanie

Drugą zaś dłonią

O Całym Bożym Świecie

Kolejne strofy pisze

I zanim sam zje

Równie królewskie śniadanie

Pierwej najświeższy

Wiersz przeczytać  musi

Jednym tchem

Jednym zdaniem






Bowiem u Poety Jana


Od lat ta zasada prosta

Każdy wiersz najpierw






W jego osobistym czytaniu

Muszą usłyszeć

Całe Boże Niebiosa

A potem

I Tczewska Grupa Literacka




















W symbiozie z którą
I Jan Mieszczyński

Szczęśliwie wzrasta

A potem i Tadeusz Lorbiecki

Niezawodny Senior z Piaseczna

Organizator i Sponsor

Corocznych Rodzinnych

Zawodów Wędkarskich
I inni Przyjaciele

Którzy wysłuchawszy jego wierszy

W tej czytelniczej zadumie

Wołają to już koniec

A może jednak

Coś jeszcze


 

Ilustracje

Archiwum Tczewskiej Grupy Literackiej

im. R. Landowskiego

Archiwum Autorskie Jana Mieszczyńskiego

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

25. 09. 2025

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poetycka Odsiecz Jana Mieszczyńskiego Poety i Pszczelarza z Prastarego Grodu Gniew ku heroicznej Ukrainie w walce z moskiewskim satrapą

Obraz
  Poetycka Odsiecz  Jana Mieszczyńskiego  Poety i Pszczelarza Z Prastarego Grodu Gniew  Ku Heroicznej Ukrainie W walce z moskiewskim satrapą Słowo wstępu. Prosto z Sumienia.  Prosto  z Serca. Jan Mieszczyński – poeta i pszczelarz z prastarego Grodu Gniew uparł się, że piórem powstrzyma inwazję Rosji na Ukrainę. I rzecz zdumiewająca: odnosi moralne zwycięstwo, bo w tym świecie, w którym tylu mężów stanu gotowych  dać się wodzić za nos za każdą błahą obietnicę  okazaną  przez barbarzyńcę i zbrodniarza – Władymira Putina – on wojnę nazywa wojną, barbarzyństwo – barbarzyństwem, kłamstwo – kłamstwem i tanią propagandą. Państwo bezprawia i terroryzmu, budujące swoją egzystencję na grabieży majątku i dorobku swoich sąsiadów, jednocześnie próbując zamienić ich w swoich niewolników bez żadnych praw , co ongiś kolonizatorzy czynili z ludami Afryki i Azji – ów Prawy Człowiek, Człowiek Sumienia- mówi wprost: takie państwo, jakim jest Rosja - nie ma miejs...
Czytaj więcej

Oj Panie Janie Janie Mieszczyński

Obraz
  Oj Panie Janie Janie Mieszczyński Poeto i Pszczelarzu Z prastarego Grodu Gniew Takich  pięknych Polskich strof Nie znajdziesz    Chyba nigdzie  Ta wielka tajemnica Z tradycjami uli Wywodzi się chyba  Aż het z Czarnolasu Boś jest Poeta i Pszczelarz W Nadwiślańskiej Krainie Tu gdzie prastary Gród  Gniew Na wysokiej stoi skarpie A w dole Wisła  Królowa rzek Toczy swoje wody I stąd prawie   tak samo Jak Jan Kochanowski W swoim Czarnolesiu Tak Ty   Janie Mieszczyński   W swoim odwiecznym Prastarym Grodzie  Gniew Zapatrzony w wody Wisły W ciszy wieków Z samych głębin  Naszej Polskiej Wisły Wydobywasz wiersze I  o Ukrainie Którą Moskal Szarpie kąsa Bo go tak Okropnie boli Ukraina Niepodległa Twoje strofy jakże bliskie Strofom Jana z Czarnolasu Ongiś w Pieśni O spustoszeniu Podola Jan z Czarnolasu pisał Lepiej wroga bić Niż na niego czekać I dziś znowu Europie Jan ongiś...
Czytaj więcej

Mieć to swoje miejsce na ziemi

Obraz
  Mieć to swoje miejsce na ziemi I wiesz że to miejsce Jest tylko Twoje I w którą stronę Nie spojrzysz Tam każdy człowiek swój Pyta o pszczoły Pyta o wiersze I zawsze ciekaw Jak dzień przemija I pyta serdecznie Czy jesteś zdrów I dnia dobrego pożyczy Inaczej nie może być To szczęście Co dzień Mieszkać wśród swoich Oj Gniewie Gniewie Grodzie prastary Jakże Ty jesteś mój Z górki przychodzisz Do samego okna Dyskretnie zaglądając Kto w moim domu jest A w oknie Gucio I Pszczółka Maja Codziennie i co noc Domu strzegą od ulicy Gdyby Włodarzowi Janowi Mieszczyńskiemu Przytrafił się jakiś Przygodny sen I drogi wszystkie Tutaj bezpieczne I bliski każdy kąt Dobrze na ziemi Mieć swoje miejsce Tę swoją przystań I ten swój port I dobrze też Mieć swoją Złotą Rybkę I spełnionych przez nią Spełnionych codziennie Życzeń choć sto Z podmuchem wiatru Od strony Wisły Znów do drzwi puka Gość znakomity Kolejny wier...
Czytaj więcej