To było na tej łące Gdzie każdego lata Kwiatów bez liku

 

To było na tej  łące

Gdzie każdego lata

Kwiatów bez liku

I każda pszczoła Jana

Zawsze nienasycona

Całymi dniami

Sieci przy kielichu

I nic tylko spija nektar

I nic tylko kursuje

Od kwiatu do ula

Od ula do kwiatu

I każdy płatek

Bierze w łapki swe

To na tej łące

Gdzie Wisła Gniew Starodawny

Od wieków szerokim

Łukiem omija

Jan swoje strofy

Chwyta pod boki

I nuż na tej łące

Swoje harce wywijać

I tyle życia jest

W każdym wierszu

I tyle serdecznej

Gościnnej biesiady

I w każdym wierszu

Te rytmy gorące

Choć sprawy w tych wierszach

Jakie Jan podejmuje

Wszystkie są zawsze

Strasznie poważne

I nawet między wierszami

Nigdy nic na żarty

I chyba na to

Nic nie poradzisz

Bo i świat cały

Już od lat tylu


Jest taki strasznie poważny

I trzeba wypić

Niejedną miodu kwaterkę

By ów świat cały

Móc jeszcze puścić

Choćby już późnym wieczorem

W jakąś udaną

Przygodną kawalerkę

Och strofy strofy

Strofy Janowe

Bądźcie poważne

Ale i uśmiechnięte

A kiedy trzeba

Nawet i beztroskie

Niech świat ma


W was takie ustronne miejsce

I choć od święta

Niechaj radośnie

Beztrosko odetchnie

Może nawet tak samo

Jasko swobodnie oddycha

Na swojej łące pszczelarskiej

I Poeta i Pszczelarz

Niezawodny Jan

Człowiek petarda

Człowiek dynamit

Zawsze jednak 

Znajdzie w samą porę

Ów swój Święty Czas

By w kolejny taniec

Pójść ze swoimi strofami

I zawsze kolejny

I zawsze ów pierwszy



Ilustracje

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

27. 09. 2025

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poetycka Odsiecz Jana Mieszczyńskiego Poety i Pszczelarza z Prastarego Grodu Gniew ku heroicznej Ukrainie w walce z moskiewskim satrapą

Obraz
  Poetycka Odsiecz  Jana Mieszczyńskiego  Poety i Pszczelarza Z Prastarego Grodu Gniew  Ku Heroicznej Ukrainie W walce z moskiewskim satrapą Słowo wstępu. Prosto z Sumienia.  Prosto  z Serca. Jan Mieszczyński – poeta i pszczelarz z prastarego Grodu Gniew uparł się, że piórem powstrzyma inwazję Rosji na Ukrainę. I rzecz zdumiewająca: odnosi moralne zwycięstwo, bo w tym świecie, w którym tylu mężów stanu gotowych  dać się wodzić za nos za każdą błahą obietnicę  okazaną  przez barbarzyńcę i zbrodniarza – Władymira Putina – on wojnę nazywa wojną, barbarzyństwo – barbarzyństwem, kłamstwo – kłamstwem i tanią propagandą. Państwo bezprawia i terroryzmu, budujące swoją egzystencję na grabieży majątku i dorobku swoich sąsiadów, jednocześnie próbując zamienić ich w swoich niewolników bez żadnych praw , co ongiś kolonizatorzy czynili z ludami Afryki i Azji – ów Prawy Człowiek, Człowiek Sumienia- mówi wprost: takie państwo, jakim jest Rosja - nie ma miejs...
Czytaj więcej

Oj Panie Janie Janie Mieszczyński

Obraz
  Oj Panie Janie Janie Mieszczyński Poeto i Pszczelarzu Z prastarego Grodu Gniew Takich  pięknych Polskich strof Nie znajdziesz    Chyba nigdzie  Ta wielka tajemnica Z tradycjami uli Wywodzi się chyba  Aż het z Czarnolasu Boś jest Poeta i Pszczelarz W Nadwiślańskiej Krainie Tu gdzie prastary Gród  Gniew Na wysokiej stoi skarpie A w dole Wisła  Królowa rzek Toczy swoje wody I stąd prawie   tak samo Jak Jan Kochanowski W swoim Czarnolesiu Tak Ty   Janie Mieszczyński   W swoim odwiecznym Prastarym Grodzie  Gniew Zapatrzony w wody Wisły W ciszy wieków Z samych głębin  Naszej Polskiej Wisły Wydobywasz wiersze I  o Ukrainie Którą Moskal Szarpie kąsa Bo go tak Okropnie boli Ukraina Niepodległa Twoje strofy jakże bliskie Strofom Jana z Czarnolasu Ongiś w Pieśni O spustoszeniu Podola Jan z Czarnolasu pisał Lepiej wroga bić Niż na niego czekać I dziś znowu Europie Jan ongiś...
Czytaj więcej

Mieć to swoje miejsce na ziemi

Obraz
  Mieć to swoje miejsce na ziemi I wiesz że to miejsce Jest tylko Twoje I w którą stronę Nie spojrzysz Tam każdy człowiek swój Pyta o pszczoły Pyta o wiersze I zawsze ciekaw Jak dzień przemija I pyta serdecznie Czy jesteś zdrów I dnia dobrego pożyczy Inaczej nie może być To szczęście Co dzień Mieszkać wśród swoich Oj Gniewie Gniewie Grodzie prastary Jakże Ty jesteś mój Z górki przychodzisz Do samego okna Dyskretnie zaglądając Kto w moim domu jest A w oknie Gucio I Pszczółka Maja Codziennie i co noc Domu strzegą od ulicy Gdyby Włodarzowi Janowi Mieszczyńskiemu Przytrafił się jakiś Przygodny sen I drogi wszystkie Tutaj bezpieczne I bliski każdy kąt Dobrze na ziemi Mieć swoje miejsce Tę swoją przystań I ten swój port I dobrze też Mieć swoją Złotą Rybkę I spełnionych przez nią Spełnionych codziennie Życzeń choć sto Z podmuchem wiatru Od strony Wisły Znów do drzwi puka Gość znakomity Kolejny wier...
Czytaj więcej