Do Poety i Pszczelarza Jana Mieszczyńskiego

 

Do Poety i Pszczelarza

Jana Mieszczyńskiego

W Prastarym Grodzie Gniew

Tudzież Tadeusza Lorbieckiego

Nestora Sołectwa Piaseczno

 

Gdy napiszesz nowy wiersz

To do Tadeusza

Do Tadeusza Lorbieckiego

Jeszcze dziś

Na przełaj pędź

Bowiem z Grodu Gniew

Do sołectwa Piaseczno

To dosłownie

To dosłownie

Żabi skok

Zawsze jakże



Znany dobrze

Bowiem Tadeusz Lorbiecki

Ów Twój 

Pierwszy Czytelnik jest

Słucha Ciebie

Z powagą Papkina

Bowiem kiedyś



Na deskach Teatru Ludowego

Jeżdżąc ode wsi do wsi

Odgrywał te jedną

Ze swoich najbardziej

Ulubionych ról

Z „Zemsty” Aleksandra Fredry

Masz tę piękną sytuację

I sam Janie o tym

Dobrze wiesz

Tadeusz Lorbiecki

Najstarszy Mieszkaniec Piaseczna

Zawsze z utęsknieniem czeka

Na Twój Janie Poeto

I Pszczelarzu Gniewski

Pszczelarzu i Poeto Gniewski

Na Twój kolejny wiersz

Posłucha popatrzy

I w zadumie powie




Gdzie  to w Tobie

Janie siedzi

Skąd się to w Tobie

Bierze Janie

Znów przynosisz

Nowy wiersz

Swoje nowe piękne zdanie

Chwalę Boga

Za ten dzień

A też i za słoik miodu

Baczysz na to aby strofy


Były solidnie

Miodem posmarowane

Na czas późnej jesieni

A  i na czas słoty

Na czas zimy

Na czas śniegu

A i mrozu

Nie ma bowiem

Nic lepszego

Niż łyżka miodu

Do szklanicy okowity

Jesteś wtedy Mopanku

Pełen mocy i wigoru

Równy Wojewodzie

A i kasztelanic

Na swoim rodowym zamku

Twój wiersz czyni tę

Pewność siebie

Przeto chwała Tobie Janie

Za każdy wiersz

O Kaszubach

O Kociewiu

I o Gniewie

Chwała Tobie Janie

Za tę troskę

O pokój na świecie

Za każdy wiersz odsiecz

Walczącej Ukrainie

Gdy nadejdzie czas Victorii

Nad tym moskiewskim satrapą


Bóg do tej Victorii doda

Ku ozdobie tegoż triumfu

I kilka gram Twojej

Twojej poetyckiej troski

Tej dobrej próby

Prawego sumienia

Bowiem co piszesz

O walczącej Ukrainie

To wszystko ze szczerego

Ze szczerego polskiego serca

Póki tacy ludzie są

Bezpieczny jest


Także i Nasz Polski Dom

I to wcale nie jest żart

Senior Tadeusz wie co mówi

I wie kiedy co powiedzieć

Bowiem przeżył wiele lat

Przeto co zdanie

To prosto od serca

Cenna ludowa puenta


Tu każde słowo

Lekarstwem i receptą

Gdy razem usiądą do stołu


Senior Piaseczna

Tadeusz  Lorbiecki

Z Janem Mieszczyńskim

Z Gniewskim Pszczelarzem i Poetą

Zawsze wypadam

Na pierwszym zakręcie

I w mowie

I w puencie

 

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Fotografii

Jana Mieszczyńskiego

Archiwum Fotografii

Tadeusza Lorbieckiego

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Jan Mieszczyński

Stanisław Józef Zieliński

8. 12. 2025

 

 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poetycka Odsiecz Jana Mieszczyńskiego Poety i Pszczelarza z Prastarego Grodu Gniew ku heroicznej Ukrainie w walce z moskiewskim satrapą

Obraz
  Poetycka Odsiecz  Jana Mieszczyńskiego  Poety i Pszczelarza Z Prastarego Grodu Gniew  Ku Heroicznej Ukrainie W walce z moskiewskim satrapą Słowo wstępu. Prosto z Sumienia.  Prosto  z Serca. Jan Mieszczyński – poeta i pszczelarz z prastarego Grodu Gniew uparł się, że piórem powstrzyma inwazję Rosji na Ukrainę. I rzecz zdumiewająca: odnosi moralne zwycięstwo, bo w tym świecie, w którym tylu mężów stanu gotowych  dać się wodzić za nos za każdą błahą obietnicę  okazaną  przez barbarzyńcę i zbrodniarza – Władymira Putina – on wojnę nazywa wojną, barbarzyństwo – barbarzyństwem, kłamstwo – kłamstwem i tanią propagandą. Państwo bezprawia i terroryzmu, budujące swoją egzystencję na grabieży majątku i dorobku swoich sąsiadów, jednocześnie próbując zamienić ich w swoich niewolników bez żadnych praw , co ongiś kolonizatorzy czynili z ludami Afryki i Azji – ów Prawy Człowiek, Człowiek Sumienia- mówi wprost: takie państwo, jakim jest Rosja - nie ma miejs...
Czytaj więcej

Oj Panie Janie Janie Mieszczyński

Obraz
  Oj Panie Janie Janie Mieszczyński Poeto i Pszczelarzu Z prastarego Grodu Gniew Takich  pięknych Polskich strof Nie znajdziesz    Chyba nigdzie  Ta wielka tajemnica Z tradycjami uli Wywodzi się chyba  Aż het z Czarnolasu Boś jest Poeta i Pszczelarz W Nadwiślańskiej Krainie Tu gdzie prastary Gród  Gniew Na wysokiej stoi skarpie A w dole Wisła  Królowa rzek Toczy swoje wody I stąd prawie   tak samo Jak Jan Kochanowski W swoim Czarnolesiu Tak Ty   Janie Mieszczyński   W swoim odwiecznym Prastarym Grodzie  Gniew Zapatrzony w wody Wisły W ciszy wieków Z samych głębin  Naszej Polskiej Wisły Wydobywasz wiersze I  o Ukrainie Którą Moskal Szarpie kąsa Bo go tak Okropnie boli Ukraina Niepodległa Twoje strofy jakże bliskie Strofom Jana z Czarnolasu Ongiś w Pieśni O spustoszeniu Podola Jan z Czarnolasu pisał Lepiej wroga bić Niż na niego czekać I dziś znowu Europie Jan ongiś...
Czytaj więcej

Mieć to swoje miejsce na ziemi

Obraz
  Mieć to swoje miejsce na ziemi I wiesz że to miejsce Jest tylko Twoje I w którą stronę Nie spojrzysz Tam każdy człowiek swój Pyta o pszczoły Pyta o wiersze I zawsze ciekaw Jak dzień przemija I pyta serdecznie Czy jesteś zdrów I dnia dobrego pożyczy Inaczej nie może być To szczęście Co dzień Mieszkać wśród swoich Oj Gniewie Gniewie Grodzie prastary Jakże Ty jesteś mój Z górki przychodzisz Do samego okna Dyskretnie zaglądając Kto w moim domu jest A w oknie Gucio I Pszczółka Maja Codziennie i co noc Domu strzegą od ulicy Gdyby Włodarzowi Janowi Mieszczyńskiemu Przytrafił się jakiś Przygodny sen I drogi wszystkie Tutaj bezpieczne I bliski każdy kąt Dobrze na ziemi Mieć swoje miejsce Tę swoją przystań I ten swój port I dobrze też Mieć swoją Złotą Rybkę I spełnionych przez nią Spełnionych codziennie Życzeń choć sto Z podmuchem wiatru Od strony Wisły Znów do drzwi puka Gość znakomity Kolejny wier...
Czytaj więcej