Minął Listopad Nadciąga Grudzień

 

Minął listopad

Nadciąga Grudzień

Janowe Pszczółki

Już poszły spać

A sen zimowy

Na dobrym miodzie

I wcale nie jest

To kiepski żart

Poeta i Pszczelarz

Imć Jan Mieszczyński

Co rusz to zajrzy

Do uli  swych


Pasieka bowiem

To jego sąsiedzi

To jego wiersze

I jego sny


Te sny najświeższe

I historyczne

Wszak jego Miasto

To zawsze Polski

Prastary Gród Gniew

I tutaj Zycie

Jak w dobrym ulu

Za dniem przemija

Kolejny dzień

I tak kolejny rok

Anno Domini 2025


W Powszechnym Kościele Katolickim

Rok święty

Dobija kresu

I już jest w drodze


I do Gniewa

Kolejny Rok

Gdy Jan podejdzie

Do swojego ula

To szepcze

Swoim Pszczółkom

Przez sen

O śpijcie śpijcie

Moje Wy Gorliwe

Wierne Pracownice

Dopotąd dopokąd zima

































I o ścianki ula

Kołacze zimny


Północny wiatr

Odwiedzę Was czasem

Z przyzwyczajenia


Bo bez Was teraz

Jestem taki sam

Tak mi czas mija

Od wiersza do wiersza


Bo pisać wiersze

To w życiu trwać

To iść przed siebie

Pod prąd


Pod wiatr

Na Ukrainie

Jest dalej wojna

Niszczy to wszystko

Co drogie i dobre

Niszczy bezwzględny

Moskiewski wróg

Tylu wiedziało

Jak karmić tego cielca

Ale jak trwały

Pokój przywrócić

Tyle państw

Podejmuje ten wysiłek


A moskiewska

Dzika horda

Wojenna hydra

Coraz dalej 

W głąb Europy

Z uporem maniaka

Pcha się i pcha

Niosąc zniszczenie

I niosąc śmierć

Tę hydrę zatrzymaj

Mój Dobry Boże

Ześlij im

Pszczeli zimowy sen



Niech zasną w zaspach śniegu

Niech zasną w srogim

Syberyjskim mrozie

Na wieki wieków

Po wszystek dzień

Pozwól Ukrainie

Niechaj pokojem

Niechaj pokojem

Wreszcie odetchnie

Po swego kraju

Drogi każdy brzeg

Po swego domu

Drogi każdy próg


Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum Jana Mieszczyńskiego

Stanisław Józef Zieliński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

04. 12. 2025

 

 

 

 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Poetycka Odsiecz Jana Mieszczyńskiego Poety i Pszczelarza z Prastarego Grodu Gniew ku heroicznej Ukrainie w walce z moskiewskim satrapą

Obraz
  Poetycka Odsiecz  Jana Mieszczyńskiego  Poety i Pszczelarza Z Prastarego Grodu Gniew  Ku Heroicznej Ukrainie W walce z moskiewskim satrapą Słowo wstępu. Prosto z Sumienia.  Prosto  z Serca. Jan Mieszczyński – poeta i pszczelarz z prastarego Grodu Gniew uparł się, że piórem powstrzyma inwazję Rosji na Ukrainę. I rzecz zdumiewająca: odnosi moralne zwycięstwo, bo w tym świecie, w którym tylu mężów stanu gotowych  dać się wodzić za nos za każdą błahą obietnicę  okazaną  przez barbarzyńcę i zbrodniarza – Władymira Putina – on wojnę nazywa wojną, barbarzyństwo – barbarzyństwem, kłamstwo – kłamstwem i tanią propagandą. Państwo bezprawia i terroryzmu, budujące swoją egzystencję na grabieży majątku i dorobku swoich sąsiadów, jednocześnie próbując zamienić ich w swoich niewolników bez żadnych praw , co ongiś kolonizatorzy czynili z ludami Afryki i Azji – ów Prawy Człowiek, Człowiek Sumienia- mówi wprost: takie państwo, jakim jest Rosja - nie ma miejs...
Czytaj więcej

Oj Panie Janie Janie Mieszczyński

Obraz
  Oj Panie Janie Janie Mieszczyński Poeto i Pszczelarzu Z prastarego Grodu Gniew Takich  pięknych Polskich strof Nie znajdziesz    Chyba nigdzie  Ta wielka tajemnica Z tradycjami uli Wywodzi się chyba  Aż het z Czarnolasu Boś jest Poeta i Pszczelarz W Nadwiślańskiej Krainie Tu gdzie prastary Gród  Gniew Na wysokiej stoi skarpie A w dole Wisła  Królowa rzek Toczy swoje wody I stąd prawie   tak samo Jak Jan Kochanowski W swoim Czarnolesiu Tak Ty   Janie Mieszczyński   W swoim odwiecznym Prastarym Grodzie  Gniew Zapatrzony w wody Wisły W ciszy wieków Z samych głębin  Naszej Polskiej Wisły Wydobywasz wiersze I  o Ukrainie Którą Moskal Szarpie kąsa Bo go tak Okropnie boli Ukraina Niepodległa Twoje strofy jakże bliskie Strofom Jana z Czarnolasu Ongiś w Pieśni O spustoszeniu Podola Jan z Czarnolasu pisał Lepiej wroga bić Niż na niego czekać I dziś znowu Europie Jan ongiś...
Czytaj więcej

Mieć to swoje miejsce na ziemi

Obraz
  Mieć to swoje miejsce na ziemi I wiesz że to miejsce Jest tylko Twoje I w którą stronę Nie spojrzysz Tam każdy człowiek swój Pyta o pszczoły Pyta o wiersze I zawsze ciekaw Jak dzień przemija I pyta serdecznie Czy jesteś zdrów I dnia dobrego pożyczy Inaczej nie może być To szczęście Co dzień Mieszkać wśród swoich Oj Gniewie Gniewie Grodzie prastary Jakże Ty jesteś mój Z górki przychodzisz Do samego okna Dyskretnie zaglądając Kto w moim domu jest A w oknie Gucio I Pszczółka Maja Codziennie i co noc Domu strzegą od ulicy Gdyby Włodarzowi Janowi Mieszczyńskiemu Przytrafił się jakiś Przygodny sen I drogi wszystkie Tutaj bezpieczne I bliski każdy kąt Dobrze na ziemi Mieć swoje miejsce Tę swoją przystań I ten swój port I dobrze też Mieć swoją Złotą Rybkę I spełnionych przez nią Spełnionych codziennie Życzeń choć sto Z podmuchem wiatru Od strony Wisły Znów do drzwi puka Gość znakomity Kolejny wier...
Czytaj więcej